Een ernstig conflict met een ouder kan een rol spelen bij het verwijderen van een leerling, ook als het kind zelf geen probleemgedrag vertoont. Dat betekent niet dat veel klachten automatisch een verwijdering rechtvaardigen: het schoolbestuur moet zorgvuldig handelen, ouders en leerkracht horen en een andere school bereid vinden de leerling toe te laten. Een zaak rond de Almeerse Scholengroep laat zien hoe ingewikkeld de afweging tussen onderwijs, teamveiligheid en het belang van het kind kan worden.
Wat speelde er bij de Almeerse Scholengroep?
Een basisschool van de Almeerse Scholengroep (ASG) verwijderde in 2025 een leerlinge vanwege een conflict met haar moeder. Volgens Nationale Onderwijsgids, dat hierover op 28 oktober 2026 berichtte op basis van het AD, draaide de kwestie niet om het gedrag van het meisje, maar om vastgelopen communicatie tussen haar moeder en de school.
De betrokken partijen schetsen verschillende verklaringen voor die impasse:
- Volgens de advocaat van ASG weigerde de moeder gesprekken en communiceerde zij alleen nog via lange e-mails. De school beschreef grote spanning bij leerkrachten, die bang waren dat iedere opmerking een nieuwe klacht zou opleveren.
- Volgens de advocaat van de moeder had haar voorkeur voor schriftelijk contact te maken met een taalbarrière. Zij spreekt van oorsprong geen Nederlands en zou zich mondeling moeilijk kunnen uitdrukken.
Dat onderscheid doet ertoe. Schriftelijk willen communiceren is niet op zichzelf hetzelfde als overleg weigeren. Tegelijk kan een school niet voorbijgaan aan ernstige spanning in het team. Zonder het volledige dossier kunnen buitenstaanders niet vaststellen welke stappen zijn geprobeerd en waarom die onvoldoende hielpen.
Heeft de Raad van State al uitspraak gedaan?
Op 28 oktober 2026 was volgens de berichtgeving nog geen uitspraak van de Raad van State bekend. De zitting vond plaats op 27 oktober; Nationale Onderwijsgids meldde dat de uitspraak ongeveer zes weken later werd verwacht.
De rechtbank Midden-Nederland had de moeder volgens hetzelfde bericht in augustus 2025 al in het ongelijk gesteld. Dat eerdere oordeel mag niet worden verward met de nog te verwachten uitspraak in hoger beroep.
Het meisje zat ten tijde van de zitting al ruim een jaar op een andere school, waar het volgens het bericht redelijk goed met haar ging. Haar advocaat voerde aan dat de oude school dichterbij is en dat zij haar vroegere vriendjes en vriendinnetjes mist. Daarmee gaat de kwestie niet alleen over een bestuursbesluit, maar ook over vertrouwdheid, schoolplezier en de gevolgen van opnieuw wisselen.
Wanneer mag een basisschool een leerling verwijderen?
De Rijksoverheid noemt ernstige ruzies, ook wanneer ouders daarbij betrokken zijn, als een mogelijke reden om een leerling te verwijderen. Ook beschrijft zij belangrijke voorwaarden: het schoolbestuur moet eerst luisteren naar ouders en leerkracht, en een andere school moet bereid zijn de leerling toe te laten.
Die algemene uitleg is geen vrijbrief om een kind weg te sturen zodra oudercontact moeilijk wordt. Een lange mail, een kritische vraag of een formele klacht bewijst op zichzelf niet dat een onderwijsrelatie onhoudbaar is.
Voor schoolteams is het daarom belangrijk drie vragen uit elkaar te houden:
- Waarover gaat de klacht? Is er een inhoudelijk probleem dat onderzoek of herstel vraagt?
- Hoe verloopt het contact? Welke concrete gedragingen belemmeren samenwerking of raken de veiligheid?
- Wat betekent dit voor de leerling? Welke gevolgen hebben zowel voortzetting als beëindiging van de schoolplaatsing?
Dit artikel biedt algemene duiding, geen juridisch oordeel over de ASG-zaak. Bij een voorgenomen verwijdering is toetsing van het concrete dossier en de geldende procedure nodig.
Hoe begrens je oudercontact zonder klachten weg te drukken?
Een werkbare aanpak geeft ruimte aan de klacht én duidelijkheid over het contact. De inhoud verdient een antwoord; de manier van communiceren mag worden besproken en begrensd.
Denk bijvoorbeeld aan één vast aanspreekpunt, een afgesproken reactietermijn en een overzicht van openstaande onderwerpen. Zo hoeft niet iedere leerkracht afzonderlijk dezelfde correspondentie te behandelen en weet de ouder waar een reactie vandaan komt.
Een mogelijke formulering is:
“We willen uw zorgen zorgvuldig behandelen. Daarom bundelt de schoolleiding de openstaande vragen en spreken we af wanneer u antwoord krijgt. Nieuwe, urgente zorgen over de veiligheid van uw kind kunt u direct melden.”
Zo’n afspraak mag de toegang tot de klachtenprocedure niet blokkeren. Ook is een contactregeling pas bruikbaar als de ouder begrijpt hoe die werkt en de school haar eigen afspraken nakomt.
Wat vraagt een taalbarrière van de school?
Een taalbarrière vraagt om onderzoek naar een toegankelijke vorm van overleg, niet om een snelle conclusie over onwil. In deze zaak is de taalbarrière een verklaring die de advocaat van de moeder aanvoert; daarmee staat nog niet vast hoe alle eerdere contacten zijn verlopen.
Voor andere scholen zijn wel concrete mogelijkheden te bedenken:
- stuur vooraf een korte agenda in begrijpelijke taal;
- bespreek of een professionele tolk of andere passende taalondersteuning nodig is;
- bied ruimte voor schriftelijke vragen vóór het gesprek;
- stuur achteraf een beknopte samenvatting en laat feitelijke onjuistheden corrigeren;
- controleer of beide partijen dezelfde vervolgstap hebben begrepen.
Schriftelijk contact hoeft dus geen tegenstelling te zijn tot een gesprek. Het kan juist helpen om een gesprek mogelijk te maken. Laat het kind daarbij niet optreden als tolk of boodschapper in het conflict.
Hoe bescherm je de leerkracht én het kind?
Bescherming begint met gedeelde verantwoordelijkheid. Een leerkracht hoeft een escalerend ouderconflict niet alleen te dragen; de schoolleiding en het bestuur moeten tijdig betrokken zijn bij contactafspraken, ondersteuning en vervolgbesluiten.
Leg daarbij concreet vast wat er gebeurt. “Een lastige ouder” is een oordeel. Een beschrijving van het contactmoment, de gemaakte afspraak en wat daarvan wel of niet is nagekomen, maakt duidelijker waar het probleem zit. Noteer ook welke zorgen de ouder heeft ingebracht en wat school daarmee heeft gedaan.
Voor de leerling is een afzonderlijke lijn nodig. Vraag rustig hoe het op school gaat, welke volwassene vertrouwd voelt en wat helpt om mee te blijven doen. Maak duidelijk dat het kind het conflict tussen volwassenen niet hoeft op te lossen en geen partij hoeft te kiezen.
Veiligheid gaat daarmee verder dan correspondentie of dossieropbouw. In ons artikel over online pesten en de gevolgen in de klas staat dezelfde praktische vraag centraal: kan de leerling weer veilig deelnemen aan het dagelijkse schoolleven?
Welke vraag moet bij iedere vervolgstap centraal staan?
Volgens Nationale Onderwijsgids vroeg de rechter tijdens de zitting wat voor het kind het beste is. Dat is ook voor schoolteams een bruikbare toets, zolang die vraag concreet wordt gemaakt.
Kan het kind onbelast les krijgen? Wat betekent een schoolwisseling voor vriendschappen en continuïteit? Welke ondersteuning heeft het team nodig? En welke mogelijkheden bestaan er nog om contact toegankelijk én hanteerbaar te maken?
De les uit deze zaak is niet dat klagende ouders moeten worden geweerd, of dat leerkrachten alles moeten verdragen. De opgave is eerder om klachten serieus te behandelen, grenzen helder te maken en te voorkomen dat een leerling de verantwoordelijkheid krijgt voor een conflict tussen volwassenen.